De Amsterdamse vogue-scene groeit (en wij mochten het uitproberen)

Madonna liet zich erdoor inspireren. En mocht je de (cult)film ‘Paris is Burning’ hebben gezien, dan weet je waar ik het over heb: voguing. De dans is bezig aan een opmars, ook hier in Amsterdam. Wat is vogue en wat maakt het juist nu zo populair? Voor NAP Nieuws ging ik op onderzoek uit.

[aesop_video width=”content” align=”center” src=”youtube” id=”hVchql1X-HE” disable_for_mobile=”on” loop=”on” autoplay=”on” controls=”on” viewstart=”on” viewend=”on” revealfx=”off” overlay_revealfx=”off”]

De eerste vogue-passen werden gezet in de jaren tachtig in Harlem, New York. De dans was met name populair onder de Afro-Amerikaanse en *LHBTI-gemeenschap. Modellenposes op covers van tijdschriften als Vogue inspireerden de typische snelle armbewegingen die bij de dansstijl horen. Amber Ambiance (33) is aanjager en pionier van de Nederlandse ballroomscene – een competitie tussen verschillende dansgroepen (houses). Wat je op zo’n ball tegenkomt zijn zelfverzekerde jongens en meisjes in extravagante outfits en poses die je doen denken dat zwaartekracht slechts een verzinsel is.

Amber woont sinds haar vijftiende in Nederland, maar is van oorsprong Amerikaanse. Een paar jaar geleden richtte ze House of Vineyard op. ‘Mijn voguekinderen hebben me geleerd wat familie is’, vertelt ze.  Elke woensdag geeft ze les, iedereen kan meedoen. De animo is inmiddels zo groot dat de oefenruimte in Oost te klein wordt. ‘We begonnen met zijn vieren, nu melden zich elke week nieuwe voguers aan.’

Vloeibare lichamen
Vogue-balls duiken steeds vaker op in het Amsterdamse nachtleven. Ik wil het graag zelf een keer uitproberen. Op de gang van productiehuis Nowhere hoor ik de muziek al dreunen. Ik stap de studio in – het is helemaal vol. Snel beweeg ik me naar een vrije plek achterin de zaal. Naast me staat een oudere man op hakken, aan de andere kant een meisje met vlechtjes en een baseball shirt. Muziek van Nicki Minaj blaast door de speakers. De man en het meisje maken snelle bewegingen met hun handen en dansen sierlijk richting de spiegels. Als het mijn beurt is strompel ik ongemakkelijk zwaaiend met mijn handen achter ze aan. Jezus, en ik maar denken dat ik dit wel even zou doen.

‘Dat het voor buitenstaanders makkelijk lijkt is de bedoeling’, lacht Amber. In 2012 organiseerde ze eigenhandig de eerste ballroom van Nederland. Inmiddels zijn er verschillende houses in Amsterdam, de subcultuur groeit gestaag. ‘Amsterdam staat bekend als liberaal en vrij, maar dat de ballroomscene groeit geeft aan dat er behoefte is aan plekken waar je kunt zijn wie je bent.’

Op mijn tenen lopen
‘Tenen, tenen, tenen, op je tenen staan!’ Ik voel me een mislukte ballerina. Mother Vineyard (zoals Amber wordt genoemd) loopt naar me toe: ‘Omlaag.’ Ik probeer te zakken. ‘Nee. Naar beneden terwijl je op je tenen staat!’ Het volgende moment lig ik op de grond.

Een aantal ervaren dansers dat deel uitmaakt van House of Vineyard mag het goede voorbeeld geven. Ik sta hijgend en een beetje beschaamd aan de kant. Een remix van Taylor Swift wordt opgezet. Een jongen – met baard en naveltruitje –  laat zich op de grond vallen (iets wat deze keer wel de bedoeling was, dat noem je een deathdrop). De rest van de klas juicht hem vanaf de zijkant toe.

Momentum
Langzaam voguen deze jonge mensen zich een weg naar het grote publiek. Ze zijn zelfverzekerd en willen zich laten zien aan de buitenwereld. Want daar gaat om: lekker in je vel zitten en acceptatie. Dat is precies wat Amber wil meegeven. Het belangrijkste onderdeel van vogue? ‘To be true to yourself.’

Ondanks mijn twijfelachtige performance ga ik vol energie naar huis. Voguing is aanstekelijk. Misschien dat ik volgende week nog een lesje neem, hopende dat ik ooit net zo’n strakke deathdrop kan maken als de jongens en meisjes van House of Vineyard.

 

*LHBTI staat voor lesbiennes, homo’s, biseksuelen, transgenders en interseksuelen.