Gisteren vond de laatste dag van de 65e editie van Jumping Amsterdam plaats. Het evenement werd met name bezocht door echte kenners van de paardensport. Het draait de toeschouwers om het bezoeken van paardrijden op het hoogste niveau en tegelijkertijd ook om de gezelligheid. ‘Het is echt perfect voor een weekendje weg.’
Zodra je op zondagochtend de RAI Amsterdam binnenstapt, komt de geur van frituur en warme rookworst je tegemoet. In de hal rechts staan verschillende eetkraampjes en een bar, waar voorzichtig wat feestmuziek vanaf te horen is. Vanaf de hal aan de linkerkant klinkt het publiek dat al plaats heeft genomen op de tribune.
Het is nog rustig bij de vierde en tevens alweer laatste dag van de 65e editie van Jumping Amsterdam. Op dit moment mogen talentvolle kinderen op pony’s vast een springparcours afleggen. Vanmiddag volgen de professionele springruiters met als slotstuk de wereldbekerwedstrijd.

Kenners in het publiek
Vrienden Age Flapper, Maarten Hoogeveen, Julian de Boer en Lennart de Boer – geen familie – zitten lachend aan de bar. Ze gaan al jaren met elkaar naar het evenement. Drie van hen rijden professioneel paard, alleen Maarten niet. ‘Maar de ruiters die hier aan meedoen, zijn wel wat beter’, dolt Maarten met zijn vrienden. Dit bevestigen ze zelf ook wel. ‘In Nederland is er geen ander evenement met paardrijden op dit niveau’, zegt Julian.
De vriendengroep heeft het gevoel dat een groot deel van het publiek bestaat uit echte paardensportliefhebbers. ‘De meeste bezoekers die hier vandaag aanwezig zijn, rijden zelf ook paard’, vertelt Lennart. ‘Ik denk dat ongeveer twintig procent van het publiek professioneel rijdt, maar de rest beoefent de sport hobbymatig.’
Els Leuning (67) valt onder de laatste categorie. Ze zit geduldig aan een tafeltje te wachten op haar dochter Caro (29) die in alle drukte friet is gaan halen. Els valt het op dat er veel ouders met hun kinderen aanwezig zijn. Dat is niet geheel toevallig, vindt zij. ‘Je begint niet zo snel met paardrijden als je ouders niet al iets met paardrijden hebben. Dat maakt het ook zo leuk om hier samen met je kind heen te gaan’, legt ze uit. ‘Ik heb het paardrijden ook echt meegegeven aan Caro.’ Daarnaast merkt ook zij de aanwezigheid van veel kenners op. ‘Ik hoor hier echt iedereen alleen maar over paardrijden praten.’
Meer dan alleen paardrijden
Voor de bezoekers is ook buiten de wedstrijden genoeg te beleven bij Jumping Amsterdam. In bijna alle kraampjes kunnen helmen, sportkleding en andere attributen rondom de paardensport worden gekocht. Kinderen krijgen daarnaast de kans om vragen te stellen aan een aantal grootheden in de Nederlandse paardensport. ‘Hoe kun je het beste zitten op een paard?’, klinkt het. Ze proberen erachter te komen hoe ze zichzelf kunnen verbeteren in het paardrijden.
Age vindt de gezellige sfeer die er hangt het leuke aan het evenement. ‘Het is echt perfect voor een weekendje weg’, legt hij uit. ‘Je kunt enerzijds genieten van een mooi sportprogramma, terwijl je ondertussen ook gezellig een biertje kunt drinken met je vrienden.’

Meeleven met alle deelnemers
Als de wereldbekerwedstrijd zelf eenmaal begint, zitten de tribunes in de RAI zo goed als vol. Er wordt hartstochtelijk meegeleefd met alle deelnemers. Iedere keer als er een Nederlandse springruiter op de piste komt, wordt er hard gejoeld. Ook alle andere ruiters worden tegelijkertijd gewaardeerd. Iedere combinatie zonder springfout krijgt luid applaus.
Het past bij hoe Lennart en zijn vrienden naar de wedstrijd kijken. ‘Wij kennen veel van de Nederlanders persoonlijk, dus natuurlijk hopen we dat zij het goed doen. Tegelijkertijd kunnen we ook genieten van de stijl van sommige buitenlandse deelnemers’, legt hij uit.
Dat het uiteindelijk de Fransman Julien Epaillard is die de wereldbekerwedstrijd wint, lijkt het publiek dan ook weinig uit te maken. Zij hebben genoten van het grootste paardensportevenement dat in Nederland plaatsvindt. ‘Buiten Jumping Amsterdam kun je dit alleen volgen via de livestream. Het is mooi om er ook eens per jaar echt heen te kunnen gaan’, concluderen Julian en zijn vrienden.
