Afgelopen zondag vond in de Sporthallen Zuid de finaledag van het indoor Europees kampioenschap ultimate frisbee plaats. Bij de sport is geen scheidsrechter aanwezig. Als er toch een beslissing moet worden genomen, overleggen de spelers van beide teams gewoon met elkaar. ‘De sport wordt op een erg fanatieke manier beoefend, maar is tegelijkertijd altijd enorm sportief.’
‘Fans, steek je hand op als je denkt dat de frisbee binnen het veld werd gevangen. Duidelijk! Steek nu je hand op, als je denkt van niet.’ Het is halverwege de gemengd finale van het Europees kampioenschap ultimate frisbee tussen het Verenigd Koninkrijk en Estland. De teams hebben het spel net stopgezet, omdat ze het oneens zijn over de vraag of de frisbee nog op tijd werd gevangen. Bij andere sporten zou een scheidsrechter de doorslag geven. Bij ultimate frisbee, in de volksmond ‘ultimate’, niet. Hier overleggen de spelers van beide teams om tot een eerlijk besluit te komen. Blijven ze het oneens, dan wordt het spel een worp teruggedraaid. Bij het overleg betrekt een Britse speler nu zelfs het publiek.
Ultimate heeft als doel om de frisbee in de eindzone van de tegenstander te vangen. Er is telkens één aanvallende partij. Het team dat verdedigt moet proberen de frisbee te onderscheppen om zelf vervolgens te mogen aanvallen. Afgelopen week vond het indoor Europees kampioenschap van de sport plaats in de Sporthallen Zuid in Amsterdam. Er werd niet alleen gestreden om de winst, maar ook om de ‘spirit of the game’ prijs voor het meest sportieve team.
Spirit of the game
De winnaar van deze sportiviteitsprijs wordt bepaald door punten die de teams aan elkaar geven. ‘Voor de wedstrijd gaan de teams met elkaar in een ‘spirit cirkel’ staan. Daarin bespreken ze samen hoe er deze wedstrijd gespeeld mag worden. Dan gaat het dus bijvoorbeeld om hoe fysiek de spelers mogen zijn’, legt Erik van der Spek, voorzitter van de Nederlandse Frisbee Bond, uit.
Na afloop gaan de teams opnieuw in een spirit cirkel staan en geven ze punten op basis van de afspraken vooraf. Toernooidirecteur Sylvia van Nierop vertelt dat er in vijf verschillende categorieën spiritpunten te scoren zijn. ‘Denk daarbij aan fair play. Maar ook aan bijvoorbeeld regelkennis. Want als je de regels zelf moet bijhouden, moet je ze ook kennen.’
Dat er wordt geprobeerd de regels zo eerlijk mogelijk na te leven, blijkt ook wel tijdens de vrouwenfinale tussen Nederland en Zweden. In de laatste minuten van de wedstrijd maakt Nederland bij een gelijke stand een onderschepping, een moment dat cruciaal kan zijn. In eerste instantie denken de Zweedse speelsters dat dit op een onreglementaire manier gebeurde. De teams leggen hun visie op de situatie aan elkaar uit. Hierna gaat Zweden akkoord en wordt de onderschepping geldig verklaard.
Mooie gemeenschap
Het is ook wat toeschouwer Suzanne Poyck zo aan ultimate waardeert. ‘De sport wordt op een erg fanatieke manier beoefend, maar is tegelijkertijd altijd enorm sportief’, vertelt ze. De kinderen van Poyck, die vandaag samen met haar in het publiek zitten, zijn inmiddels ook liefhebbers. ‘Binnen het ultimate bestaat gewoon een hele mooie gemeenschap, die ik ook graag aan hen meegeef’, legt Poyck uit.
Als voorbeeld noemt ze een moment dat eerder op de dag tussen de wedstrijden plaatsvond. Ted Beute, die samen met Van Nierop toernooidirecteur was, overleed twee weken voor het toernooi onverwachts. Als eerbetoon vormden de organisatie, de spelers en het publiek met z’n allen een grote spirit cirkel. ‘Dat was echt een prachtig moment’, aldus Poyck.
Tijdens de vrouwenfinale wordt Nederland, dat bij de mannen en in de gemengde divisie al eerder was uitgeschakeld, fanatiek gesupport. De toernooiorganisatie haalt nog wat Nederlandse vlaggen tevoorschijn en bij elke onderschepping en elk punt wordt luid gejuicht. Uiteindelijk mag het niet baten. Zweden wint met 13-12. En misschien nog wel belangrijker: de ‘spirit of the game’ prijs gaat ook naar Zweden. Maar hoe fanatiek de teams ook zijn, het blijft altijd sportief.